با حضور تو چه بی حواس و گیج و بی ارادم
من همون آدم ساده م که دلم رو به تو دادم
با حضور تو میشه هوای ابری دلم صاف
تو نگاهم همه چی مات میشه و اما تو شفاف


خنده هات برای حال این دلم واجبه هر شب
تو نذار پیشونی احساس من داغ بشه از تب
نیاد اون روز که برات بشم فقط تکرار و تکرار
نکنه تو اوج احساس نکنی عشقتو اقرار


قبل تو یه قاب خالی رو دیوار دل من بود
از همه دنیای خاکستری این حاصل من بود
اومدی تو قاب احساس دل من جا گرفتی
مثل پیچک قد کشیدی تو وجودم پا گرفتی

دفتر تنهاییامو خط خطی کردی و موندی
تا دلم ترانه میخواست واسم از عاشقی خوندی

تو ‌چی بودی یه فرشته یا فقط یه خواب کوتاه
میبینم افتاده هر شب عکس چشمای تو رو ماه

عشق تو دلیل پرواز منه تا اوج ابرا
و به صخره ی دلم میکوبه مثل موج دریا
میمونم من تو خیالت تا سحر بیدار و بیدار
لحظه هارو میشمرم تا برسه لحظه ی دیدار

خنده هات...