تو رهاتر از یه رود و من یه مرداب
تو پر از بیداری و شور من پر از خواب
ما شبیه هم که نیستیم ای مسافر
جای ما کنار هم نیست توی یک قاب

من تو خلوت خودم گوشه نشینم
تو توی جمع میدرخشی من همینم
من اهل خاطره بازی و تو اهل بردن از یاد
من اهل شهر وفاداری تو اهل رفتن آباد


خیلی راهه از زمستون دل من تا تو
کوره راهه از تو زندون دل من تا تو
خیلی دوره خیلی دیره
دلت از غصه میمیره
آخه روحم واسه عشقت خیلی پیره

خیلی راهه از خیابون دل من تا تو
نمیمونی گرچه میمونه دل من با تو
خیلی دوره خیلی دیره
میترسم دلت بگیره
آخه مرداب راکده جایی نمیره


تو مثل روزای شاد و من یه ماتم
من فقط همنفس دلتنگیاتم
فال تو آینده ای روشن و پربار
فال من گذشته های تیره و تار