شاید که جهان مال توباشد
تسبیح زمان در کف دستان تو باشد

شاید که زمین ملک‌ تو باشد
از خرد و گران گوش به فرمان تو باشد

شاید که به چنگ آوری اسباب جهان را
اورنگ و زر و بارگه پادشهان را

شاید که به دست آوری هرچیز که هست است
آن چیز که عقلانی و آن چیز که مست است

اینان چه بیارزد به هرآن چیز که رفت است ؟
عمری و زمانی و جوانی که برفت است ؟

ارباب خودت ، یار خودت باش
از بیم برون آ و ز اندوه بری باش

آرام شو و مال خودت باش
از جلد برون آ و کمی مثل خودت باش

آرام شو و ساده شو و راحت جان باش
بی پرده و بی نکته شو ، ارباب زمان باش

بی خود شدن از خویش تو را راه فریب است
خود باش ، رها باش شهنشاه خودت باش